Takk Amy. 

Þetta er saga um það þegar lítil stelpa breytti lífi annarrar stelpu. Það gerðist ekki fyrir svo löngu síðan að það var stelpa sem hét Amy. Hún var ein af fáu fólki nú til dags sem er gjafmilt og með gott hjarta. Hún var frekar lítil eftir aldri, með brúnt axla sítt hár og græn augu. Það var einn dag í skólanum þegar það kom ný stelpa í bekkinn. Hún var lávaxin með stutt ljóst hár og með hárið bundið í tvær þykkar fléttur sem náðu rétt svo yfir axlirnar. Kennarinn bauð henni að kynna sig. Hún stóð upp við kennararborðið og sagði með lágri röddu ,,hæ, ég heiti Angelia” síðan settist hún aftur í sætið sitt.  Daginn eftir bauð Amy Angeliu heim vegna þess að hún hafði verið svo útundan í bekknum. Þó leið ekki að löngu þar til að þær Angelia voru orðnar bestu vinkonur. Þær gerðu allt saman og gáfu hvor annari lítið hálsmen sem stóð á ,,best” á öðru og á hinu stóð ,,friends” og voru bæði menin með mynd af þeim báðum sem þær höfðu tekið í verslunarmiðstöðinni  dag einn eftir skóla. Einn dag kom Angelia ekki í skólan. Enginn virtist hafa tekið eftir því nema kennarinn og Amy. Stax eftir skólan hljóp hún heim til Angeliu. Mamma hennar sagði að hún væri mjög veik og hún þyrfti að vera upp á sjúkrahúsinu í svolítinn tíma. Það væri ekki víst að hún gæti hitt hana í einhvern tíman. Það leið rúmlega ein og hálf vika þar til mamma Angeliu hringdi í Amy og sagði að hún gæti hitt hana. Amy sá að Angeliu leið ekki vel á sjúkrahúsinu svo að hún kom að heimsækja hana hvern einasta dag og kom með gjafir til hennar í hvert skipti. Angeliu leið miklu betur þegar Amy var hjá henni. En það var þó einn daginn að þegar Amy kom á sjúksahúsið þá sat mamma Angeliu í stól fyrir utan stofuna hjá Angeliu. Amy varð áhyggjufull og spurði hana ,, er eitthvað að Angeliu?” Mamma hennar Angeliu virtist vera að  gráta. ,,Ég veit það ekki, það kom eitthvað upp á..!” svaraði hún loks, en bætti svo við ,, þurfti að fara í aðgerð ”. Þær Amy og mamma hennar Angeliu sátu og biðu. Ekki leið á löngu þar til það kom læknir og bað mömmu Angeliu að koma. Hún varð áhyggjufyllri en áður, en reyndi að brosa til Amy en Amy tók eftir því að eitthvað var ekki í lagi. Mamma og litla systir Angeliu sátu litla stund inni og síðan bauð læknirinn Amy að vera einni með Angeliu. Áður en Amy fór inn þá sagði læknirinn að aðgerðin hafði farið  úrskeiðis og að Angelia ætti ekki  langt eftir. Strax og Amy fór inn þá hljóp hún að rúminu og faðmaði Angeliu að sér. Angelia opnaði augun, hún var föl að sjá en það skein einhverskonar geisli úr andlitinu þrátt fyrir veikindin. Hún sagði síðan lágt ,, ég þarf að segja þér svolítið Amy, ég hef eiginlega aldrei átt vini.” Amy fannst það skrítið og spurði hvers vegna það væri? Angelia svaraði ,, ég hef aldrei kynnst neinum almennilega, eftir að ég greindist með þennan sjúkdóm ég hef alltaf þurft að flytja til þess að fara í rannsóknir hér og þar. Það var ekki fyrr en að ég hitti þig og þú sýndir mér mikla vináttu, að mér fannst ég ekki hafa þennan sjúkdóm lengur. ” Amy sá hvernig brosið breikkaði á andliti Angeliu. Síðan hélt Angelia áfram ,, Þú ert besti vinur sem maður gæti óskað sér, ég vil ekki að þú gleymir mér” Amy brosti líka og sagði. ,, Auðvitað ekki, aldrei í lífinu !”